PFAS groeit uit tot nieuw hoofdpijndossier voor verzekeraars
PFAS omvat duizenden moeilijk afbreekbare stoffen die decennialang zijn toegepast in onder meer blusschuim, industrie, verpakkingen en waterafstotende materialen. De uiteindelijke financiële schade is nog onbekend, maar de Europese Commissie schat de mogelijke maatschappelijke kosten in Europa bij aanhoudende vervuiling op circa €440 miljard tot 2050. Auteur Yohan Botbol ziet parallellen met asbest: lange latentietijden, veranderende wetenschappelijke inzichten en regelgeving, jarenlange blootstelling en complexe juridische procedures. Voor verzekeraars is vooral historische dekking een probleem. Nieuwe polisvoorwaarden kunnen toekomstige blootstelling beperken, maar nemen mogelijke verplichtingen uit oude polissen niet weg. TEA-47-Forever-Chemicals-Long-T… TEA-47-Forever-Chemicals-Long-T…
Daarmee ontstaat voor actuarissen een lastig reserveringsvraagstuk. Traditionele technieken steunen sterk op historische schadegegevens, terwijl die bij PFAS nog nauwelijks houvast bieden. Botbol bepleit daarom eerst een kwalitatieve analyse van welke aansprakelijkheden de portefeuille kunnen raken, samen met underwriting, claims, legal, risk en herverzekering. Vervolgens moeten scenario’s worden doorgerekend voor reservering, prijsstelling en kapitaalmanagement. PFAS verschuift daarmee van een technisch verzekeringsrisico naar een strategisch vraagstuk dat ook in de ORSA thuishoort.
Dit is een samenvatting van het volledige artikel op site actuary.eu.
