Verzekeringsfraude van $50 miljard is geen gegeven
Veel verzekeraars verwerken een structureel niveau van fraude simpelweg in hun premies, waardoor uiteindelijk betrouwbare klanten de rekening betalen. Garland pleit voor een andere aanpak. Naast traditionele controles kunnen nieuwe technologieën gedrags- en vertrouwenssignalen gebruiken om mogelijke fraude eerder te herkennen. Daarbij gaat het niet om het permanent bestempelen van klanten als onbetrouwbaar, maar om het beoordelen van specifieke interacties. Ook preventie kan helpen om bijvoorbeeld frauduleuze praktijken na een schadegeval eerder te voorkomen.
Vooral bij woonhuisverzekeringen neemt de urgentie toe. Waar technologische ontwikkelingen de schadelast bij autoverzekeringen op termijn kunnen verlagen, ontbreekt zo’n structurele meevaller bij woningen. Premieverhogingen kunnen bovendien niet onbeperkt doorgaan. Volgens Garland ligt de grootste belemmering niet bij technologie, maar bij organisatorische terughoudendheid. Effectieve fraudebestrijding vraagt daarom om bestuurlijke prioriteit, betere detectiemiddelen en voldoende ruimte van toezichthouders. Fraude is daarmee geen onvermijdelijke kostenpost, maar een risico waarop verzekeraars zelf meer invloed kunnen uitoefenen.
Dit is een samenvatting van het volledige artikel op Future of Insurance.
